Tinta Penulis
Surah al-Kahfi antara surah yang sangat menarik perhatian saya. Bukan sahaja kerana kandungannya penuh dengan kisah yang luar biasa, tetapi kerana di dalamnya terdapat pelbagai kisah manusia yang diberikan oleh Allah sesuatu yang di luar kebiasaan. Iaitu, sesuatu yang pada istilah hari ini sering disebut sebagai karamah.
Apabila saya membaca surah ini, saya melihat bahawa kisah-kisah yang dibawakan oleh Allah bukan sekadar cerita untuk dibaca. Di sebalik setiap kisah itu ada pengajaran, ada persoalan tentang kehidupan, tentang ilmu, tentang iman dan tentang bagaimana manusia berhadapan dengan perkara yang tidak mampu dijangkau oleh akal mereka.
Menariknya, kalau kita melihat kepada sebab turunnya ayat-ayat dalam Surah al-Kahfi, ia mempunyai kaitan dengan persoalan yang diajukan oleh orang-orang Quraisy kepada Nabi SAW. Orang-orang Quraisy bertanyakan kepada Nabi SAW beberapa perkara yang pelik dan luar biasa. Mereka mahu menguji baginda. Mereka mahu melihat sejauh mana baginda mampu memberikan jawapan terhadap persoalan-persoalan tersebut.
Nabi SAW berjanji bahawa baginda akan memberikan penjelasan kepada mereka. Tetapi pada ketika itu, Nabi SAW tidak menyebut, Insya-Allah.”
Di sinilah saya melihat satu perkara yang sangat mendalam. Iaitu, Nabi SAW adalah seorang Rasul yang maksum dalam menyampaikan wahyu, tetapi baginda tetap seorang manusia. Baginda juga melalui proses teguran dan bimbingan daripada Allah SWT. Apabila wahyu tidak turun sebagaimana yang diharapkan, Allah SWT menegur Nabi SAW agar tidak menetapkan sesuatu tentang masa hadapan tanpa mengaitkannya dengan kehendak Allah. Sebab itu apabila kita sampai kepada ayat ke-23 Surah al-Kahfi, kita dapat melihat satu bentuk teguran Allah kepada Nabi SAW.
Dan bagi saya, ayat ini sangat penting untuk difahami dengan betul. Ia menunjukkan bahawa Nabi SAW adalah manusia yang boleh berlaku kesilapan dalam perkara-perkara tertentu yang bukan berkaitan penyampaian wahyu. Namun, apabila berlaku kesilapan, Allah SWT tidak membiarkannya begitu sahaja. Allah menegur, membimbing dan memperbetulkan baginda.
Di sinilah kita dapat melihat betapa indahnya pendidikan Allah terhadap Rasul-Nya. Bahkan, perkara ini juga mengajar saya bahawa kesilapan bukan semestinya tanda seseorang itu hina. Yang lebih penting ialah bagaimana seseorang itu menerima teguran dan kembali kepada kebenaran.
Kalau seorang Nabi sendiri menerima teguran daripada Allah, maka apatah lagi kita sebagai manusia biasa. Justeru, janganlah kita terlalu takut untuk mengakui kesilapan. Yang lebih membimbangkan bukan apabila kita tersilap, tetapi apabila kita tersilap lalu enggan menerima teguran.
Surah al-Kahfi mengajar saya bahawa manusia tetap manusia. Kita mempunyai keterbatasan. Kita boleh terlupa. Kita boleh tersilap. Tetapi Allah sentiasa membuka ruang untuk kita kembali memperbetulkan langkah.
Sesiapa yang mahu mengambil manfaat daripada tulisan tafsir ini, tulisan tersebut boleh dimuat turun melalui pautan yang saya letakkan di ruangan komen.
WJ
Ustaz Dr. Wan ji Wan Hussin
Catatan peribadi penulis
